เบื่อกับคนบนโลก คนแบบนั้นน่ะให้ใช้คำว่ามนุษย์เห็นทีจะดูดีเกินไป อยู่ๆก็รู้สึกว่า เพื่อนที่คบกันมานาน เริ่มหายไปทีละคนสองคน ไม่แน่ใจว่าพวกมันหรือเราเองกันแน่ที่เปลี่ยนไป พอรู้ตัวอีกคนที่เคยอยู่ข้างๆ ก็มีแต่เงาจาง ๆมันเริ่มพูดน้อยลง นี่เราไม่ได้คิดมาก หรือวิตกไปเองใฃ่ไหม  คนอยู่ด้วยกันมาตั้งนาน พอมีบางสิ่งบางอย่าง เปลี่ยน ทำไมจะรู้สึกไม่ได้  เบื่อ บอกตามตรงเราเบื่อ เบื่อโลกจอมปลอมใบนี้ ไม่ใช่สิ โลกไม่ได้น่าเบื่อ แต่คนบนโลกมันน่าเบื่อ ยิ่งโตขึ้นก็รู้สึกว่าโลกใบนี้มันซับซ้อนมากขึ้น  อะไรๆๆที่เราเคยเห็นว่ามันง่าย กลับยาก  บางทีการอยู่คนเดียว มันก็คงจะดีเหมือนกัน รู้สึกถึงความว่างเปล่า ที่มันเจ็บปวดเหลือเกิน สัมผัสได้กับความรู้สึกที่ใครบางคนเคยบอกไว้ วันนี้เรารับรู้ความรู้สึกนั้นด้วยตัวของเราเองแล้ว  นับว่าเป็นเรื่องยากทีเดียว ที่คนๆหนึ่ง จะยืนอยู่บนโลกนี้เพียงลำพัง ปราศจากเพื่อน  แต่ท้ายที่สุดแล้ว คนเราทุกคนก็ต้องอยู่คนเดียว  เรากล้าพูดเลยว่า เราเป็นเพื่อนที่ดีคนหนึ่งเลยล่ะ แต่เราก็ไม่แน่ใจเหมือนกันว่า มีบางสิ่งหรือเปล่าที่ทำให้คนอื่นไม่พอใจ  แล้วมันผิดด้วยหรือ ที่แต่ละคนจะมีสิ่งที่ไม่ดีอยู่ในตัวเราเองบ้าง  ไม่ยุติธรรมเลยที่คนอื่นจะทนกับบางสิ่ง หรืออะไรสักอย่างของเราไม่ได้ ในขณะที่เรา รับได้กับพฤติกรรมของทุกคน คุณเห็นแก่ตัว คุณเรื่องมาก  คุณมากเรื่อง คุณขี้นินทา คุณโวยวาย คุณตีสองหน้า คุณช้า คุณกินจุ คุณอะไรก็แล้วแต่  เรายังอยู่กับพวกคุณได้เลย  แต่พอเป็นเราบ้าง เป็นอะไรไม่รู้  จนบัดนี้เราก็ไม่รู้ว่าเราทำอะไรผิด พวกคุณกลับหายไปจากเรา   สิ่งมีชีวิตบนโลกใบนี้มันช่างน่ารังเกียจเสียจริง   ทุกคนเห็นแก่ตัว  ใช่!! คนเรามันก็เห็นแก่ตัวกันทั้งนั้นแหละ เราก็เห็นแก่ตัว เห็นแก่ตัวเอง เรารักตัวเอง  เราเป็นห่วงคนอื่นมาก็เยอะ แต่ไฉนเลยกลับไร้ซึ่งคนคอยเป็นห่วง 
ปอกะลอ.ไม่อยากไปโรงเรียน  เบื่อๆๆๆๆๆๆๆๆ  ฮือออๆๆๆ  เรื่องจริงนะเนี่ยย  นี่ข้าทำอะไรผิด

edit @ 31 Oct 2010 17:50:07 by isis

ช่วงหนึ่งของชีวิต

posted on 23 May 2009 19:48 by isis-lullaby

บาง สิ่ง บาง อย่าง ก็ ไม่ ต้อง การ คำ ตอบ

บาง เรื่อง อยาก รู้ แต่ ไม่ อยาก ถาม

บาง คำ ถาม ก็ อาจ จะ ไม่ มี คำ ตอบ

บาง คำ ตอบ อาจ จะ ไม่ ใช่ ความ จริง

ความ จริง บาง อย่าง เรา ไม่ ควร จะ รู้ มัน เล้ย...

แล้ว ความ จริง ที่ เรา รู้ มัน จะ ใช่ ความ จริง จริงๆ รึ เปล่า

เรา ก็ ไม่ รู้ อีก นั่น แหละ

อยู่ กับ ปัจ จุ บัน ไม่ ใช่ อดีต

เอา อดีต มา เป็น บท เรียน

อะ ไร ที่ มาก เกิน ไป มัก จะ ไม่ ดี เสมอ มัน เป็น กฏ

อะ ไร ที่ น้อย เกิน ไป มัก จะ ไม่ ดี มัน เป็น กฏ อีก เหมือน กัน

ก็ เหมือน เว ลา ชง กา แฟ ขม ไป ก็ ไม่ ดี หวาน ไป ก็ ไม่ ได้  

ความ แน่ นอน คือ ความ ไม่ แน่ นอน

อะ ไร อะ ไร ใน โลก ล้วน อนิจ จัง

การ กระ ทำ ทุก อย่าง ล้วน มี ความ หมาย อยู่ ใน ตัว ของ มัน เอง

เมื่อ มี ด้าน มืด ย่อม มี ด้าน สว่าง
 
เมื่อ มี กลาง วัน ก็ ต้อง มี กลาง คืน
 
มี ขาว มี ดำ

มี ดี ใจ มี เสีย ใจ

มี ร้อง ไห้ มี หัว เราะ

เมื่อ มี คน ดี ก็ ต้อง มี คน เลว

เพื่อ ให้ โลก มี ความ สม ดุล 

ใน เมื่อ ทุก อย่าง มัน มี สอง ด้าน

จะ ไป สน ใจ ทำ ไม ว่า ใคร จะ เป็น ยัง ไง

แค่ ทำ วัน นี้ ให้ ดี ที่ สุด ทำ ใน สิ่ง ที่ ชอบ

ชอบ อะ ไร ก็ ทำ อย่าง นั้น

ไม่ ชอบ อะ ไร ก็ จะ ไป ทำ ให้ มัน เหนื่อย ทำ ไม

เป็น ตัว ของ ตัว เอง

ใคร จะ มอง ยัง ไง ก็ ช่าง  ใคร จะ สน

ก็ กู เป็น กู ไม่ ได้ เดือด ร้อน ใคร ไม่ ได้ ทำ ให้ ใคร เดือด ร้อน

ชี วิต นี้....ปลง ซะ ที เถอะ !!! 

 

[บางสิ่ง และหลายๆอย่าง]

 PS. ยิ้ม

       รับ

       ตะวัน